เหตุใดน้ำยาถนอมอาหารในสื่อขนส่งไวรัสจึงมีสี?

ทำไมน้ำยาถนอมอาหารจึงอยู่ใน สื่อขนส่งไวรัส สี?

น้ำยารักษาไวรัสเรียกอีกอย่างว่าน้ำยาถนอมกรดนิวคลีอิกและน้ำยาถนอมตัวอย่าง. โดยปกติจะแบ่งออกเป็นประเภทที่ไม่ใช้งานและประเภทที่ไม่ใช้งาน. โดยทั่วไป, สารละลายถนอมอาหารที่ไม่ใช้งานไม่มีสี, เนื่องจากส่วนประกอบของน้ำยาถนอมอาหารที่ไม่มีฤทธิ์โดยทั่วไปจะไม่มีสี. สารละลายถนอมสีเกิดจากการเติมตัวบ่งชี้ค่า pH ฟีนอลเรด. ฟีนอลสีแดงจะแสดงเป็นสีเหลืองเมื่อมีสภาพเป็นกรด, สีแดงเมื่อเป็นกลางและสีแดงอมม่วงเมื่อเป็นด่าง. ตัวบ่งชี้ประเภทอื่น ๆ ก็คล้ายกัน. โดยสังเกตการเปลี่ยนแปลงของสี, เราสามารถตัดสินได้อย่างรวดเร็วว่าค่า pH ของน้ำยารักษาไวรัสมีการเปลี่ยนแปลงหรือมีแบคทีเรียนานและเสื่อมสภาพหรือไม่.

เนื่องจากวิธีการรักษาไวรัสแบบปิดใช้งานคือการทำให้ไวรัสหรือแบคทีเรียหยุดทำงานเพื่อหลีกเลี่ยงการติดเชื้อทุติยภูมิ, จะมีการเติมเกลือคลีเวจหรือเกลือกวานิดีนเพื่อให้บรรลุผลในการหยุดการทำงานของไวรัส.
ความแตกต่างระหว่างน้ำยาถนอมไวรัสที่ไม่ได้ใช้งานและน้ำยาถนอมไวรัสที่ไม่ใช้งานคือไม่จำเป็นต้องทำให้ไวรัสหยุดทำงาน, แต่เพื่อยืดระยะเวลาการอยู่รอดของไวรัสในหลอดทดลองและรักษาลักษณะที่สมบูรณ์ของไวรัส, เพื่อปรับปรุงความแม่นยำในการตรวจจับกรดนิวคลีอิกหรือทำงานวิจัยอื่น ๆ ที่ไม่ได้เก็บกรดนิวคลีอิกของไวรัสไว้เท่านั้น.
ไวรัสไม่สามารถอยู่รอดในหลอดทดลองได้และต้องปรสิตในเซลล์ที่มีชีวิต, ดังนั้นน้ำยาถนอมไวรัสที่ไม่ได้ใช้งานจะเพิ่มส่วนประกอบของเหลวบางอย่างที่สามารถยืดเวลาการอยู่รอดของเซลล์ปรสิตไวรัส, เพื่อปรับปรุงอัตราการรอดชีวิตของไวรัสทางอ้อม. นอกจากนี้, สารละลายถนอมอาหารยังมีกรดอะมิโนหลากหลายชนิด, กลูโคส, ซูโครส, โปรตีนและสารอาหารอื่นๆ. ปัจจัยเหล่านี้ทำให้น้ำยาถนอมไวรัสที่ไม่ได้ใช้งานสามารถขยายพันธุ์แบคทีเรียหรือเสื่อมสภาพได้ง่ายกว่าน้ำยาถนอมไวรัสที่ไม่ได้ใช้งาน.