ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเก็บตัวอย่างไม้พันคอ

เป็นขั้นตอนทางคลินิกทั่วไปในการรวบรวมตัวอย่างพื้นผิวเยื่อบุทางเดินหายใจด้วยผ้าเช็ดล้างโพรงจมูก, ซึ่งใช้ในการประเมินว่ามีการติดเชื้อไวรัสทางเดินหายใจหรือแบคทีเรียในผู้ใหญ่และเด็กหรือไม่ ในการวินิจฉัยการติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่, การเก็บตัวอย่างโพรงจมูกเพื่อตรวจกรดนิวคลีอิกเป็นวิธีการตรวจที่สำคัญ. ผู้ป่วยที่ไม่มีข้อห้ามพิเศษในการเก็บตัวอย่างจากโพรงจมูกสามารถดำเนินการได้. หากผู้ป่วยมีประวัติการบาดเจ็บทางจมูกหรือการผ่าตัดเมื่อเร็วๆ นี้, หรือมีประวัติเบี่ยงเบนผนังกั้นช่องจมูกอย่างเห็นได้ชัด, หรือมีประวัติจมูกอุดตันเรื้อรังและความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือดอย่างรุนแรง, แพทย์ควรระมัดระวัง.

การดำเนินการ

1.ผู้ป่วยทุกรายที่ได้รับการทดสอบโคโรนาไวรัสควรสวมหน้ากากอนามัย, และเจ้าหน้าที่รวบรวมควรให้ความคุ้มครองส่วนบุคคลที่เหมาะสมตามความจำเป็น.

2.ก่อนที่จะเก็บตัวอย่าง, ขอให้ผู้ป่วยถอดหน้ากากอนามัยและสั่งน้ำมูกด้วยกระดาษชำระเพื่อขจัดสารคัดหลั่งส่วนเกินในโพรงจมูก.

3.นำสำลีออกจากบรรจุภัณฑ์แล้วเอียงศีรษะของผู้ป่วยไปด้านหลังเล็กน้อย, เพื่อให้ไม้กวาดสามารถเข้าถึงช่องจมูกได้ง่ายขึ้นผ่านทางโพรงจมูก. บอกให้ผู้ป่วยหลับตาเพื่อบรรเทาอาการไม่สบายเล็กน้อยระหว่างการผ่าตัด.

4.ค่อยๆ สอดผ้าเช็ดลำคอไปตามผนังกั้นช่องจมูกจนกระทั่งรู้สึกว่ามีแรงต้านแสดงว่าไม้กวาดได้ไปถึงด้านล่างของช่องจมูกแล้ว.

5.ควรให้ความสนใจในการรักษาไม้กวาดลำคอให้ขนานกับเพดานปากในระหว่างการสอด. หากไม้กวาดพบการต่อต้านเมื่อผ่านช่องจมูก, จำเป็นต้องถอยไม้กวาดออกและพยายามเปลี่ยนมุมเพื่อกลับเข้าไปใหม่.

6.ความลึกของการสอดสำลีควรเท่ากับระยะห่างจากรูจมูกถึงช่องเปิดด้านนอกหู. ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรค (CDC) แนะนำว่าควรวางไม้กวาดไว้เป็นเวลาหลายวินาทีหลังจากถึงด้านล่างของช่องจมูกเพื่อให้ด้านบนของไม้กวาดสามารถดูดซับสารคัดหลั่งได้, แล้วค่อย ๆ ดึงออกขณะหมุนก้านสำลี.